Dla Autorów

Informacje dla autorów. Autorzy zamierzający publikować w Kształceniu Językowym dostarczają wersję elektroniczną pracy i jej streszczenia w języku polskim wraz z wydrukiem zgodnym z zapisem elektronicznym. Objętość rozprawy, artykułu, szkicu ok. 15 stron; recenzji, polemiki, sprawozdania 6-8 stron; abstrakt w języku polskim 500-1000 znaków ze spacjami. Wielkość czcionki 12 pkt Times New Roman. Odstępy między linijkami 1,5. Wszystkie prace są recenzowane przez dwóch zewnętrznych recenzentów. Autorzy nie podpisują swoich prac. W celu zapewnienia anonimowości dane autora (imię i nazwisko, afiliacja, telefon, adres pocztowy i elektroniczny) należy załączyć w oddzielnym pliku lub na osobnej kartce. Należy zadbać o usunięcie wszelkich danych pozwalających na identyfikację autora w tekście (np. informacje o cytowaniu własnych prac bez podania ich pełnego opisu).

Po recenzji autorzy dokonują pierwszej korekty autorskiej. Poprawione prace należy odesłać redaktorowi. Następuje opracowanie redakcyjne w Wydawnictwie, po którym maszynopis trafia do autora do drugiej korekty. Wskazówki dotyczące przygotowania maszynopisu, bibliografii i przypisów znajdują się na stronie http://www.wuwr.com.pl/indeks.php/pl/dla-autorow, tu również zakładka /wskazówki-techniczne oraz zakładka /bibliografia-i-przypisy. 


Wskazówki dla autorów.
Kompletny materiał musi zawierać wszystkie strony pracy, w tym także: indeksy, streszczenia, wykaz skrótów, spis tabel i ilustracji wraz z ich wydrukami lub odbitkami kserograficznymi, a także podpisy pod ilustracje. Wszystkie strony maszynopisu powinny być ponumerowane w sposób ciągły. Każdy nośnik elektroniczny (lub załącznik poczty) należy opisać – tytuł dzieła, autor, tytuł rozdziału/artykułu, nazwa pliku i jego rozszerzenie. Teksty powinny być zapisane w edytorze tekstowym PC Word (wszystkie wersje). Krótkie wyróżnienia pochodzące od autora: spacja. Wyrazy obcojęzyczne: kursywa. Tytuły utworów literackich i muzycznych: kursywa. Krótsze cytaty w tekście: czcionką antykwową (prostą) w cudzysłowie; dłuższe cytaty: tekst na szerokość kolumny, mniejszą czcionką antykwową, bez cudzysłowu. Wprowadzone przez Autora wyróżnienia oraz dopowiedzenia w cytowanym tekście powinny być opatrzone adnotacją w nawiasie kwadratowym: [podkreślenie – J.K.].

Przypisy i bibliografia.
I. Wydawnictwo zwarte (książka) (niektóre elementy nie zawsze występują): Autor/Autorzy; Tytuł; Odpowiedzialność drugorzędna (redaktor, tłumacz); Oznaczenie wydania (jeśli drugie lub kolejne); Numer tomu i jego tytuł (w opisie pojedynczego tomu); Miejsce i rok wydania; Nazwa serii i nr tomu w serii. II. Artykuł w wydawnictwie zwartym (książce): Autor/Autorzy artykułu; Tytuł artykułu; Tytuł; Odpowiedzialność drugorzędna (redaktor, tłumacz); Oznaczenie wydania (jeśli drugie lub kolejne); Miejsce, rok wydania; Lokalizacja w obrębie dokumentu macierzystego (oznaczenie woluminu, strony). III. Wydawnictwo ciągłe (czasopismo): Tytuł; Odpowiedzialność drugorzędna (redaktor, tłumacz); Wydanie; Oznaczenie zeszytu (rok, rocznik, numery); Rok; Seria. IV. Artykuł w czasopiśmie: Autor/Autorzy artykułu; Tytuł artykułu; Odpowiedzialność drugorzędna (tłumacz); Tytuł wydawnictwa ciągłego; Lokalizacja w obrębie dokumentu macierzystego (rok, oznaczenie zeszytu, strona).

W wypadku artykułów napisanych przez więcej niż trzech autorów należy podać pierwszego i skrót et al. (et alii / aliae).
Jeżeli po raz drugi i kolejny pojawia się przywołane już w przypisach dzieło danego autora i jest to jedyne jego dzieło cytowane w danej publikacji – zamiast tytułu dajemy skrót op. cit. (opus citatum).
Jeżeli po raz drugi i kolejny pojawia się cytowane wcześniej dzieło danego autora i nie jest to jedyne jego dzieło cytowane wcześniej w danej publikacji – zamiast tytułu w całości stosujemy jego formę skróconą i wielokropek.
Jeżeli bezpośrednio po dziele danego autora w tym samym przypisie przywołane jest inne jego dzieło – zamiast inicjału i nazwiska autora dajemy po średniku idem (tenże) lub eadam (taż). W kolejnym przypisie należy ponowić inicjał imienia i nazwisko.
Jeżeli przypis odnosi się do pracy cytowanej w poprzednim przypisie i w tym przypisie cytowana jest tylko ta jedna praca – stosujemy ibidem.
Nie podajemy nazw wydawnictw.
Przy pierwszym pojawieniu się w tekście rozwijamy nazwy serii wydawniczych: Acta Universitatis Wratislaviensis (dalej: AUWr).
Jeżeli książka ma kilka miejsc wydania – do trzech miejsc podajemy wszystkie (rozdzielając je dywizem bez świateł), powyżej trzech – podajemy tylko pierwsze.
Jeżeli dzieło jest w przypisie poprzedzone komentarzem niewprowadzającym dzieła i autora, to poprzedzamy dzieło znakiem interpunkcyjnym np. półpauzą ze światłami, dwukropkiem (w całej pracy konsekwentnie).
W przypisach po skrócie „zob.” i „por.” nie stawiamy dwukropka.
W przypisach przywołujących publikacje obcojęzyczne stosujemy polską terminologię: vol./Bd. = t.; no/Nr. = nr; Ed./Hrsg = red.
W tekście głównym w numeracji rozdziałów i podrozdziałów stosujemy zawsze jednolitą numerację.

Abstrakt
Abstrakt ma zachęcić do przeczytania całego artykułu. Zwięźle prezentuje postawiony problem/pytanie badawcze, analizowane zmienne/czynniki, metodę/narzędzia badania, osoby/grupy badane, uzyskane wyniki, wnioski. Abstrakt nie powtarza ani nie parafrazuje tytułu pracy; powinien być napisany w trzeciej osobie i zawierać słowa kluczowe.

zamknij

Twoj koszyk (produkty: 0)

Brak produktów w koszyku

Twój koszyk Do kasy